Dyskusyjny Klub Filmowy Rejs zaprasza w styczniu do ostrołęckiego kina Jantar.

Filmy wyświetlane są w każdy poniedziałek o godz. 18 i 20. W tym miesiącu w repertuarze zaplanowano sześć.

W tym miesiącu gośćmi seansów będą krytycy filmowi Andrzej Bukowiecki oraz Karol Szafraniec.

Bilet na jeden film kosztuje 17 zł. Dla uczniów – 15 złotych. Koszt biletu na film w karnecie – to 14 zł.

5.01.2026 | 18:00

MIŁOŚĆ (Kjarlighet)
Reżyseria Dag Johan Haugerud
wyst. Andrea Brain Hovig (Marianne), Tayo Cittadella Jacobsen (Tor), Lars Jacob Holm (Bjorn), Thomas Gullestad (Ole), Marte Engebrigtsen (Heidi), Marian Saastad Ottesen (Solveig); Norwegia 2024, 119 min

Przejmująca opowieść o poszukiwaniu miłości i o trudach budowania wzajemnych relacji.

Obraz norweskiego reżysera Daga Johana Haugeruda to druga część jego filmowej trylogii, której zwieńczeniem są 'Sny o miłości”, nagrodzone Złotym Niedźwiedziem na tegorocznym Berlinale.

’Miłość” to opowieść o uczuciach w erze cyfrowej, gdzie podjęcie jakiegokolwiek zobo-wiązania nie wydaje się wcale takie oczywiste. Haugerud zastanawia się nie tylko nad problemem komunikacji mię¬dzy ludźmi, ale i nad tym, jakie dzisiaj stawiamy wobec siebie oczekiwania.

Czterdziestokilkuletnia lekarka Marianne (w tej roli gwiazda norweskiego kina Andrea Brain Hovig), podobnie jak pracujący na co dzień jako pielęgniarz Tor (Tayo Cittadella Jacobsen), zdecydowanie lepiej odnajduje się w życiu zawodowym niż prywatnym. Wbrew normom społecznym oboje szukają intymności poza granicami konwencjonalnych relacji.

Pewnego wieczoru Marianne i Tor przypadkowo trafiają na siebie na promie. Wracająca do domu kobieta szybko przekonuje się, że dla bohatera 'rejsy” po Oslo to rodzaj częstej nocnej rutyny. Poznani za pomocą aplikacji randkowych mężczyźni stają się dla niego szansą na przelotną znajomość i chwile spontanicznej intymności. Zaintrygowana jego perspektywą Marianne zaczyna się zastanawiać, czy taka forma relacji może być również opcją dla niej.

Nagrody i festiwale:
2025 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Tromso – nagroda FIPRESCI
2025 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Göteborg- nagroda dla Najlepszej Aktorki (Andrea Brain Hovig)
2024 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji, konkurs główny
2024 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Mumbaju
2024 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Bergen

5.01.2026 | 20:00 /wstęp wolny/

Z
reż. Costa-Gavras; Francja/Algieria 1969; 125 minut
wyst. Jean-Louis Trintignant, Yves Montand, Jacques Perrin, Charles Denner, Irene Papas, François Périer, Renato Salvatori, Clotilde Joano
dramat/thriller/ekranizacja

cykl filmowy 'Filmowy Tour de France” we współpracy z Instytutem Francuskim w Warszawie

Thriller polityczny. Scenariusz został oparty na powieści o tym samym tytule z 1966 roku autorstwa Wassilisa Wassilikosa. W 1970 film został nagrodzony Oscarem dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego i za montaż. Film nakręcony został głównie w Algierze.
Akcja toczy się w nieokreślonym kraju śródziemnomorskim (wiele aluzji wskazuje na Grecję lat 60.). Policja bezpieczeństwa prawicowego reżimu wojskowego zwalcza lewicową opozycję. Lewicowy deputowany po wygłoszeniu przemówienia na rzecz rozbrojenia nuklearnego zostaje uderzony śmiertelnie pałką, ale tak, by wyglądało to na wypadek drogowy zawiniony przez pijanego kierowcę.
Szpitalna sekcja zwłok przeczy jednak takiej możliwości. Sędzia śledczy i towarzyszący mu fotoreporter znajdują dość dowodów, by postawić w stan oskarżenia zarówno dwóch bezpośrednich sprawców, jak też czterech wysoko postawionych oficerów żandarmerii wojskowej…
W napisach końcowych wymienione zostają rzeczy zakazane przez juntę: ruchy na rzecz pokoju i rozbrojenia nuklearnego, strajki, związki zawodowe, długie włosy u mężczyzn, Beatlesi, inna muzyka nowoczesna i popularna, Sofokles, Lew Tołstoj, Ajschylos, pisanie, że Sokrates był homoseksualistą, Eugene Ionesco, Jean-Paul Sartre, Anton Czechow, Harold Pinter, Edward Albee, Mark Twain, Samuel Beckett, izba adwokacka, socjologia, zagraniczne encyklopedie, wolna prasa i nowatorskie nauczanie matematyki. Zakazana jest też litera Z… [źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Z_(film)]
Nagrody (12, w tym): 2x Oscar, Cannes: nagroda Jury; nagroda dla najlepszego aktora: Jean-Louis Trintignant; Złoty Glob – film zagraniczny.

COSTA GAVRAS
Costa-Gavras, właśc. Konstantinos Gavras (ur. 13 lutego 1933 w Loutra Iraias) – francuski reżyser, scenarzysta i producent filmowy pochodzenia greckiego. Znany głównie z filmów politycznych.
Jego najbardziej cenionym filmem jest thriller polityczny Z (1969), nagrodzony m.in. Oscarami dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego i za najlepszy montaż; nagrodą na 22. MFF w Cannes dla reżysera i za rolę męską oraz Złotym Globem dla najlepszego filmu zagranicznego.
W latach 1982–1987 był dyrektorem Cinématheque française, największego na świecie archiwum filmowego.
Urodził się w małej wiosce w Arkadii. Po wojnie jego rodzina przeniosła się do Aten. Jego ojciec należał do lewicowej partyzantki EAM-ELAS i był więziony za poglądy. Z tego powodu Costa-Gavras, by skończyć studia, wyemigrował najpierw do Stanów Zjednoczonych, a po skończeniu college’u – do Francji, gdzie studiował najpierw prawo, a potem reżyserię.
Po skończeniu studiów był m.in. asystentem René Claira. Swój pierwszy film Przedział morderców nakręcił w 1965. Polonicum w jego twórczości jest film Mała apokalipsa, zrealizowany w 1993.
Zasiadał w jury konkursu głównego na 29. MFF w Cannes (1976). Przewodniczył obradom jury na 58. MFF w Berlinie (2008).
Filmografia: 1965: Przedział morderców (Compartiment tueurs); 1967: O jednego za wiele (1 homme de trop); 1969: Z; 1970: Zeznanie (L’aveu); 1972: Stan oblężenia (État de siege); 1975: Sekcja specjalna (Section spéciale); 1979: Blask kobiecości (Clair de femme); 1982: Zaginiony (Missing); 1983: Hanna K.; 1988: Zdradzeni (Betrayed); 1989: Pozytywka (Music Box); 1993: Mała apokalipsa (La petite apocalypse); 1997: Miejski obłęd (Mad City); 2003: Amen; 2005: Ostre cięcia (Le couperet); 2009: Eden jest na zachodzie (Eden a l’Ouest); 2012: Żądza bankiera (Le capital); 2019: Dorośli w pokoju (Adults in the Room)

12.01.2026 | 18:00

SILVER
reż. Natalia Koniarz; scenariusz: Natalia Koniarz; zdjęcia: Stanisław Cuske; muzyka: Marcin Lenarczyk, Yngve Leidulv Satre; 78 minut; Polska/Norwegia 2025; dokumentalny

Mroczne korytarze kopalni pochłaniają niewinnych, którzy dla srebrzącego się kruszca poświęcają zdrowie i życie. Zachwycający, a jednocześnie przerażający film o niewidzialnych ofiarach neokapitalizmu.

’Silver” to film dokumentalny, który przenosi widza do serca Boliwii, pod powierzchnię Cerro Rico – góry, która od wieków pożera ludzkie życia. W tym miejscu, gdzie ziemia dosłownie drży od pracy kilofów, Natalia Koniarz portretuje brutalną rzeczywistość ludzi żyjących i umierających w cieniu kopalni srebra. Trójka bohaterów – chłopiec, kobieta i stary górnik – staje się przewodnikami po świecie, w którym praca dzieci jest normą, a granica między przetrwaniem a śmiercią zaciera się w kłębach pyłu.

“Silver” był najczęściej nagradzanym tytułem 65. Krakowskiego Festiwalu Filmowego. Film otrzymał Nagrodę Publiczności oraz FIPRESCI, reżyserka odebrała Srebrny Róg oraz Nagrodę im. Macieja Szumowskiego przyznawaną za szczególną wrażliwość na sprawy społeczne. Doceniono również operatora filmu Stanisława Cuske, który odebrał nagrodę za najlepsze zdjęcia oraz producenta Macieja Kubickiego.

Natalia Koniarz
Urodzona w Beskidach, mieszkała i pracowała w Chile, Boliwii i Francji. Obecnie dzieli czas między Warszawę a Kairem. Jest absolwentką Szkoły Filmowej im. Krzysztofa Kieślowskiego, gdzie dziś prowadzi wykłady i realizuje doktorat. Zadebiutowała filmem 'Tama”, który zdobył nagrody m.in. na Fipadoc, Go Short i Nowych Horyzontach. Film pokazywano na ponad 50 festiwalach i emitowano na francuskiej platformie TENK oraz TVP. Jej kolejny dokument 'Postcards from the Verge” miał premierę na IDFA i był prezentowany na Makedox, Women Make Waves oraz wielu innych międzynarodowych festiwalach. Jest laureatką Grand Prix za najlepszy pitch na East Doc Platform Forum oraz uczestniczką programu Ex Oriente. Swoje projekty rozwijała także w ramach DocsBarcelona Public Pitch i Fipadoc Industry.

12.01.2026 | 19:30 | wstęp wolny

gość seansu: krytyk filmowy Andrzej BUKOWIECKI

ZEZNANIE (L’Aveu)
reż. Costa Gavras; Francja/Włochy 1970, 140 minut
wyst. Yves Montand, Simone Signoret, Michel Vitold, Gabriele Ferzetti, Jean Bouise, László Szabó, Gérard Darrieu, Monique Chaumette, Marc Eyraud
dramat/historyczny/adaptacja

cykl filmowy 'Filmowy Tour de France” we współpracy z Instytutem Francuskim w Warszawie

Film oparty na prawdziwej historii czechosłowackiego lewicowca Artura Londona, oskarżonego w procesie Slánskýego i będący swobodną ekranizacją jego książki.
Bohaterem jest Artur Ludvik, alias Gerard, wiceminister spraw zagranicznych Czechosłowacji, który w pewnej chwili uświadamia sobie, że jest obserwowany i śledzony. Pewnego dnia zostaje aresztowany i osadzony w więzieniu przez organizację, która znajduje się 'ponad partią rządzącą”. Zostaje osadzony w izolatce więziennej bez podania przyczyny i jest więziony przez wiele miesięcy. Za pomocą technik prania mózgu, takich jak pozbawianie snu, zmuszanie do ciągłego chodzenia tam i z powrotem oraz narkotyków, jest stopniowo zmuszany do przyznania się do urojonych przestępstw i zdrady, a następnie do powtórzenia zeznania przed sądem.
Żona i dzieci bohatera są utrzymane w niewiedzy i nakłaniane do współpracy. Lise zostaje zwolniona z pracy jako w radio i zmuszona przez partię do pracy w fabryce. Choć wierzy w męża jest równie pewna słusznej i szlachetnej linii partii.
Bohater po latach spotyka swojego zdegradowanego prześladowcę…

COSTA GAVRAS
Costa-Gavras, właśc. Konstantinos Gavras (ur. 13 lutego 1933 w Loutra Iraias) – francuski reżyser, scenarzysta i producent filmowy pochodzenia greckiego. Znany głównie z filmów politycznych.
Jego najbardziej cenionym filmem jest thriller polityczny Z (1969), nagrodzony m.in. Oscarami dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego i za najlepszy montaż; nagrodą na 22. MFF w Cannes dla reżysera i za rolę męską oraz Złotym Globem dla najlepszego filmu zagranicznego.
W latach 1982–1987 był dyrektorem Cinématheque française, największego na świecie archiwum filmowego.
Urodził się w małej wiosce w Arkadii. Po wojnie jego rodzina przeniosła się do Aten. Jego ojciec należał do lewicowej partyzantki EAM-ELAS i był więziony za poglądy. Z tego powodu Costa-Gavras, by skończyć studia, wyemigrował najpierw do Stanów Zjednoczonych, a po skończeniu college’u – do Francji, gdzie studiował najpierw prawo, a potem reżyserię.
Po skończeniu studiów był m.in. asystentem René Claira. Swój pierwszy film Przedział morderców nakręcił w 1965. Polonicum w jego twórczości jest film Mała apokalipsa, zrealizowany w 1993.
Zasiadał w jury konkursu głównego na 29. MFF w Cannes (1976). Przewodniczył obradom jury na 58. MFF w Berlinie (2008).
Filmografia: 1965: Przedział morderców (Compartiment tueurs); 1967: O jednego za wiele (1 homme de trop); 1969: Z; 1970: Zeznanie (L’aveu); 1972: Stan oblężenia (État de siege); 1975: Sekcja specjalna (Section spéciale); 1979: Blask kobiecości (Clair de femme); 1982: Zaginiony (Missing); 1983: Hanna K.; 1988: Zdradzeni (Betrayed); 1989: Pozytywka (Music Box); 1993: Mała apokalipsa (La petite apocalypse); 1997: Miejski obłęd (Mad City); 2003: Amen; 2005: Ostre cięcia (Le couperet); 2009: Eden jest na zachodzie (Eden a l’Ouest); 2012: Żądza bankiera (Le capital); 2019: Dorośli w pokoju (Adults in the Room)

19.01.2026 | 18:00

FATHER MOTHER SISTER BROTHER
reżyseria: Jim Jarmusch; występują: Tom Waits, Adam Driver, Mayim Bialik, Charlotte Rampling, Cate Blanchett, Vicky Krieps, Sarah Greene, Indya Moore, Luka Sabbat, Françoise Lebrun; Francja, USA, Irlandia 2025; 110 min
komediodramat

’FATHER MOTHER SISTER BROTHER” to zwycięzca ostatniego festiwalu w Wenecji i najlepszy od lat film Jima Jarmuscha, twórcy 'Patersona” i 'Broken Flowers”. Pełen błyskotliwych obserwacji precyzyjnie skomponowany tryptyk filmowy o relacjach rodzinnych i o tym, co sprawia, że się od siebie oddalamy. Każdy z trzech rozdziałów rozgrywa się współcześnie, w innym kraju: FATHER – w północno-wschodnich Stanach Zjednoczonych, MOTHER – w Dublinie, a SISTER BROTHER – w Paryżu. Film Jarmuscha stanowi zbiór subtelnych, pełnych humoru, ale i nut melancholii portretów ludzkich charakterów. W rolach głównych m.in. Cate Blanchett, Adam Driver, Tom Waits, Vicky Krieps i Charlotte Rampling.

Sam reżyser tak mówi o swoim najnowszym filmie: 'FATHER MOTHER SISTER BROTHER” to w pewnym sensie zaprzeczenie kina akcji. Jego wyciszony styl został świadomie ukształtowany po to, by pozwolić widzowi dostrzec drobne szczegóły – niczym starannie ułożone trzy kompozycje kwiatowe. Współpraca z wybitnymi operatorami Frederickiem Elmesem i Yorickiem Le Saux, znakomitym montażystą Affonso Gonçalvesem oraz innymi stałymi współpracownikami pozwoliła nam wynieść to, co początkowo istniało jedynie jako słowa na kartce papieru do rangi czystego kina.
Nagrody i festiwale
MFF Wenecja 2025: Złoty Lew – Najlepszy Film

26.01.2026 | 18:00

gość seansu: krytyk filmowy i muzyczny Karol SZAFRANIEC

DONNIE DARKO
reż. Richard Kelly; występują: Jake Gyllenhaal, Jena Malone, Patrick Swayze, Drew Barrymore, Maggie Gyllenhaal, Holmes Osborne, Mary McDonnell, James Duval, Beth Grant, Joan Blair, Katharine Ross, Noah Wyle, Daveigh Chase, Arthur Taxier, Stuart Stone.
Kanada/USA/Wielka Brytania 2001, 117 minut

Po co nosisz ten durny strój człowieka?

Kim jest Donnie Darko? W szkole – nastoletnim outsiderem. W domu – chłopakiem zmagającym się z problemami psychicznymi. W snach – wybrańcem odwiedzanym przez wielkiego, mrocznego królika o imieniu Frank. Ten ostatni twierdzi, że świat skończy się już niedługo. A kiedy sny zaczynają wkraczać do rzeczywistości, Donnie staje przed pytaniami większymi niż życie: o czas, przeznaczenie i naturę całego świata.

’Donnie Darko” jest jak skok w głąb króliczej nory. To filmowa układanka, w której mieszczą się podróże w czasie, lynchowskie spojrzenie na amerykańskie przedmieścia, high-school drama, parodia coachingu, fizyka, filozofia, społeczne niepokoje z przełomu tysiącleci i 'Alicja w Krainie Czarów”. To zagadka taka sama jak reżyser, Richard Kelly, który po swoim błyskotliwym debiucie nakręcił jeszcze dwa równie dziwne filmy – i zamilkł. To także przełomowa rola dla 20-letniego w momencie kręcenia Jake’a Gyllenhaala, który jako Donnie Darko po raz pierwszy zademonstrował swój talent do kreowania niejednoznacznych, skomplikowanych postaci.

Mówienie o kultowości nie jest w przypadku 'Donniego Darko” nadużyciem: to wręcz podręcznikowy przykład dzieła kultowego. Tytuł przepadł w kinach, by z biegiem czasu zyskać rzesze oddanych fanów, którzy w dobie wczesnego Internetu analizowali na forach najdrobniejsze aspekty filmu, starając się dotrzeć do odpowiedzi na pytanie: o co w tym wszystkim chodziło? Tajemnica 'Donniego Darko” fascynowała także polskich kinomanów; i to pomimo braku dystrybucji w naszym kraju. Jako Reset wprowadzamy ten tytuł na polskie ekrany w 25. rocznicę jego premiery.

Oryginalna wersja językowa: angielska. Film z napisami w języku polskim w tłumaczeniu Krzysztofa Heymera.